بدو وجدی از آن عالم رسیده

گهی اندر سماع از شوق جانان

شده بی پا و سر چون چرخ گردان

به هر نغمه که از مطرب شنیده

سماع جان نه آخر صوت و حرف است

که در هر پرده ای سری شگرف است

ز سر بیرون کشیده دلق ده تو