بماند ز کردار نابخردان

تو اندر نبردی و ما پر ز درد

جوانان و کی زادگان زیر گرد

برین تخمه این ننگ تا جاودان

دل مرد بیدارتر شد ز خشم

پر از تاب مغز و پر از آب چشم

به رستم چنین گفت کای بدنشان