«فذرهم بعد ما جائت قل الله»

همیشه کفر در تسبیح حق است

و «ان من شیء» گفت اینجا چه دق است

چه می گویم که دور افتادم از راه

بدان خوبی رخ بت را که آراست

که گشتی بت پرست ار حق نمی خواست

هم او کرد و هم او گفت و هم او بود