ولیکن شیخ دین کی گردد آن کو

چه گویم چون بود «نور علی نور»

پسر کو نیک رای و نیک بخت است

چو میوه زبده و سر درخت است

نداند نیک از بد بد ز نیکو

مریدی علم دین آموختن بود

چراغ دل ز نور افروختن بود