به کوی جد اگر یک دم نشینی

وز ایشان حاصلی جز درد و غم چیست

رفیقانی که با تو در طریق اند

پی هزل ای برادر هم رفیق اند

از ایشان من چه گویم تا چه بینی

همه افسانه و افسون و بند است

به جان خواجه که این ها ریشخند است