آشکارست! تا به کی خوانم

که ز بام تو دانه ای چینم

یا ز نامت نشانه ای بینم

ای که پیش تو راز پنهانم

بر تو این نامه پریشانی؟

چون تو حرفا به حرف می دانی

چون کند دست قهرمان اجل