گاه می خواهی از مداد، امداد

اینت یک پیری و هزاران عیب!

می کنی از بیاض شعر اعراض

روز و شب شعر می بری به بیاض

می کنی شعر را چو شعر، سواد

چون زمانه سواد شعر ربود

خود بگو از سواد شعر چه سود؟