«رکوه من»، «عصا و جامه من»

هم ز نو وارهی و هم ز کهن

نگذرد بر زبانت گاه سخن:

«کفش من»، «تاج من»، «عمامه من»

زآنکه هر کس که از منی وارست

یک من او را هزار من بارست

صد من اش بار بر سر و گردن،