که پوشد ز بهر تو خفتان کین

تن مرد جنگی چنان خسته دید

همه خستگیهاش نابسته دید

بدو گفت خیز اسپ من برنشین

بدو گفت رو پیش دستان بگوی

کزین دوده سام شد رنگ و بوی

نگه کن که تا چاره کار چیست