بدو گفت رو پیش دستان بگوی

همه خستگیهاش نابسته دید

بدو گفت خیز اسپ من برنشین

که پوشد ز بهر تو خفتان کین

کزین دوده سام شد رنگ و بوی

نگه کن که تا چاره کار چیست

برین خستگیها بر آزار کیست