گفت کای بی خبر ز ماتم عشق!

شرم دار از نه شرم داری خویش!

نه مبارک بود هوس بر مرد

مردی ای کن، ازین هوس برگرد!

غافل از جانگدازی غم عشق!

عشق هر جا که بیخ محکم کرد

شاخ از اندوه و میوه از غم کرد