گرچه اسباب حشمت است و شرف

معتمر گفت با وی از دل پاک

کای عتیبه، مباش اندهناک!

کنچه دارم از ملک و مال به کف

همه صرف تو می کنم امروز

تا شوی بر مراد خود فیروز

دست او را گرفت مشفق وار