بارگی سوی گنده پیر کشید

بانگ برداشت کای پریشان کار

کوش خود سوی سینه ریشان دار!

گوش سنجر چو آن نفیر شنید

گفت کای پیرزن! چه افتادت

که ز گردون گذشت فریادت؟

گفت: «من رنجکش یکی زال ام