که ز گردون گذشت فریادت؟

گوش سنجر چو آن نفیر شنید

بارگی سوی گنده پیر کشید

گفت کای پیرزن! چه افتادت

گفت: «من رنجکش یکی زال ام

کمتر از صد به اندکی سال ام

خفته در خانه ام سه چار یتیم