بکشیدم که می شوم لاغر!»

نگذشتی ز روز و شب دانگی

که چو گاوان نبودی اش بانگی

که: «بزودی به کارد یا خنجر

تا به جایی رسید کو نه غذا

خوردیی از دست هیچ کس، نه دوا

اهل طب راه عجز بسپردند