گر بگشایند در آن نیست هیچ

نیست سخن جز گرهی چند سست

طبع سخنور زده بر باد، چست

صد گره از رشته پر تاب و پیچ

عقل درین عقده ز خود گشته گم

کرده درین فکر سر رشته گم

آنکه نه دم می زند از عجز، کیست؟