رونق نظمش به نظامی رسان!

اهل دل از نظم چون محفل نهند

باده راز از قدح دل دهند

رشحی از آن باده به جامی رسان!

قافیه آنجا که نظامی نواست،

بر گذر قافیه جامی سزاست

این نفس از همت دون من است