کی بودم رشته امید سست؟

این نفس از همت دون من است

وین هوس از طبع زبون من است،

ورنه از آنجا که کرم های توست

صد چو نظامی و چو خسرو هزار

شایدم از جام سخن جرعه خوار

بر همه در شعر بلندی م بخش