عمرتلف کرده این شاهدم

چون ز دو مصراع ، کند ابروان

رخنه شود قبله پیر و جوان

من که ز هر شاهد و می زاهدم

عقد حمایل که به بر جلوه داد

عقده صبر از دل و جانم گشاد

دل که گرانمایه ز اقبال اوست