عشق، شد از جای دگر جلوه گر

کبک دری پایچه ها برزده

زد به سر سبزه قدم، سرزده

حسن، ز هر چاک زد القصه سر،

حسن، ز هر چهره که رخ برفروخت،

عشق، از آن شعله دلی را بسوخت

حسن، به هر طره که آرام یافت،