حسن، ز هر لب که شکرخنده کرد،

عشق، از آن شعله دلی را بسوخت

حسن، به هر طره که آرام یافت،

عشق، دلی آمده در دام یافت

عشق، دلی را به غمش بنده کرد

قالب و جان اند به هم حسن و عشق

گوهر و کان اند به هم حسن و عشق