تا چو به آن دیده خود واکنی

هیچ متاعی چو تو نشناختم

آینه ای بهر تو کردم به دست

پاک ز هر گونه غباری که هست

صورت زیبات تماشا کنی

تحفه ای افزون ز لقای تو چیست؟

گر روی از جای، به جای تو کیست؟