غافل از این، تیره دلان اند و بس!»

تحفه ای افزون ز لقای تو چیست؟

گر روی از جای، به جای تو کیست؟

نیست جهان را به صفای تو کس

جامی، ازین تیره دلان پیش باش!

صیقلی آینه خویش باش

تا چو بتابی رخ ازین تیره جای