جامی، از این مرده دلان گوشه گیر!

صحبت افسرده دل، افسردگی

زیر گل آنان که پراگنده اند

گرچه به تن مرده، به جان زنده اند»

گوش به خود دار و، ز خود توشه گیر!

هر چه درین دایره بیرون توست

گام سعایت زده در خون توست