کیسه تهی مانده ز لعل و زرست

غنچه که نبود به دهانش زبان

لعل و زرش بین گره اندر میان

سوسن رعنا که زبان آور است

منطق طوطی خطر جان اوست

قفل نه کلبه احزان اوست

زاغ که از گفتن اش آمد فراغ