بانگ چو بشنید کشف لب گشاد

بر سر جمعی گذر افتادشان

بانگ بر آمد ز همه کای شگفت!

یک کشف اینک به دو بط گشته جفت!

گفت که: «حاسد به جهان کور باد!»

زو لب خود بود گشادن همان

ز اوج هوا زیر فتادن همان