شیشه عمر تو زند بر زمین

لیک نیارند به مکر و حیل

بستن آن رخنه که آرد اجل

زود بود کید اجل از کمین

نقد حیات تو به غارت برد

خصم تو را بخت، بشارت برد

کنگر کاخ تو به خاک افکند