باز تو را میرشکاران به فن

از حرم بیوه و باغ یتیم

مطبخی ات هیمه ز خوی درشت

می کشد از پشته هر گوژپشت

طعمه ده از جوزه هر پیرزن

بارگی خاص تو را هر پسین

کاه و جو از تو بره خوشه چین