آینه کن لیک ز زانوی خویش

سطری از ابروی تو خوشتر نبود

لیک کج آمد چو به مسطر نبود

بهر تماشاگری روی خویش

نیست به تو همقدمی، حد کس

سایه تو همقدم توست و بس!

صد پی اگر همقدم فکر و رای