ناید از ممکن تنها چون کار

چون تواند که بود هستی بخش؟

نقش، بی خامه نقاش که دید؟

نغمه، بی زخمه مطرب که شنید؟

حاجت افتاد به واجب ناچار

او به خود هست و جهان هست بدو

نیست دان هر چه نپیوست بدو!