دوست آنجا که بود جلوه نمای

غرق نور ازل آیینه تو

طی شو وادی برهان و قیاس

تو بمانی و دل دوست شناس

حجت عقل بود تفرقه زای

چون نماید به تو این دولت روی،

رو در آن آر و، به کس هیچ مگوی!