چون فنا شد به بقایش برسان!

وز فنا در تو بقا می خواهد

از خود و کار خودش فانی دار!

و آن فنا را به وی ارزانی دار!

بر سر صدر صفایش بنشان!

کن به صافی صفتان رهبری اش!

متصف ساز به صوفی گری اش!