لب و دندان و زبانت دادند

تارک تاج سعادت باشی؟

کرده ای عادت و خو، پرده خویش

باز کن خوی ز خو کرده خویش!

قوت نطق و بیانت دادند

تا شوی بر نهج صدق و صواب

متکلم به اسالیب خطاب