خشک و تر هیمه همه سوخته شد

از ره گوش، برون رفته ز خویش

آمد آن طالب صادق به حضور

که به فرموده ات ای چشمه نور

تا تنوری عجب افروخته شد

بعد ازین کار چه و فرمان چیست؟

آنچه مکنون ضمیرست آن چیست؟