ز آدمی فرد نشستن نه سزاست

در بزرگی و نسب، پاک عیار

کس فرستاد به وی کای سره زن!

در ره صدق و صفا نادره فن!

آنکه از جفت مبراست خداست

سر نخوت مکش از همسری ام

تن فروده به زنا شوهری ام