راه بیگانگی اش چون سپرم؟

و آن جگر سوز عتابی که شنید

پیر گفت: « آنکه کند گاه خطاب

آشنا را پی بیگانه عتاب،

ز آشنایی ش چرا برنخورم؟»

رو در آن قبله احسان آورد

دست بگرفت اش و ایمان آورد