گوهر زندگی از عشق طلب!

که درین دایره آرام گرفت

دل بی عشق، تن بی جان است

جان از او زنده جاویدان است

گنج پایندگی از عشق طلب!

عشق هر جا بود اکسیر گرست

مس ز خاصیت اکسیر، زرست