که: «مگر عاشقی؟ ای شیفته مرد!

نه جوان، سوخته جانی دیدم

لاغر و زرد شده همچو هلال

کردم از وی ز سر مهر سوال

که بدین گونه شدی لاغر و زرد؟»

گفت: «آری به سرم شور کسی ست

که ش چو من عاشق رنجور بسی ست»