گفتمش: «یک دل و یک روست به تو

یا چو شب روزت از او تاریک است؟

گفت: «در خانه اوی ام همه عمر

خاک کاشانه اوی ام همه عمر»

یا ستمکار و جفاجوست به تو؟»

گفت: «هستیم به هر شام و سحر

به هم آمیخته چون شیر و شکر»