روی در قاعده احسان کن!

که زبانت دگر و دل دگرست

از ره صدق و صفا دوری چند؟

دل قیری، رخ کافوری چند؟

ظاهر و باطن خود یک سان کن!

یک دل و یک جهت و یک رو باش!

وز دورویان جهان، یک سو باش!