کرده صد مرده به یا حی زنده

بانگ برداشته مرغ سحری

کرده بر خفته دلان پرده دری

موذن از راحت شب دل کنده

چرخ در چرخ ازین بانگ و نوا

کوه در رقص ازین صوت و صدا

ساعی ترک گران جانی کن!