سخن را خود سرانجامی نمانده ست

معطر کن ز مشکم قاف تا قاف!

ز شعرم خامه را شکرزبان کن!

ز عطرم نامه را عنبرفشان کن!

وز آن نامه بجز نامی نمانده ست

درین خم خانه شیرین فسانه

نمی یابم نوایی ز آن ترانه