ازو هم مرهم و هم داغ یعقوب

برآمد اختری از برج اسحاق

ز روی او منور چشم آفاق

علم زد لاله ای از باغ یعقوب

غزالی شد شمیم افزای کنعان

وز او رشک ختن صحرای کنعان

ز جان تو بود بهره مادرش را