که در هر یک خراج کشوری داشت

ندانم از زر و زیور چه گویم

که خواهد بود قاصر هر چه گویم

پر از گوهر به تارک افسری داشت

در و لعل اش که بود آویزه گوش

همی برد از دل و جان لطف آن، هوش

اگر بگسستی اش گوهر ز گردن