چه شیرین است عیش تلخکامی

که با عنقا بود هم آشیانه

ز عنقا هست نامی پیش مردم

ز مرغ من بود آن نام هم گم

که می داند ز کام خویش نامی

ز دوری گرچه باشد تلخ، کامش

کند باری زبان شیرین ز نامش»