سران ملک را سودای او بود

جهان پر بود از صیت جمالش

به هر جا قصه حسنش رسیدی

شدی مفتون او هر کس شنیدی

به بزم خسروان غوغای او بود

به هر وقت آمدی از شهریاری

به امید وصالش خواستگاری