همی بینی این پاک جان مرا

سر خویش کرده سوی آسمان

همی گفت کای پاک دادار هور

فزاینده دانش و فر و زور

توان مرا هم روان مرا

که چندین بپیچم که اسفندیار

مگر سر بپیچاند از کارزار