پرستاران گل بوی گل اندام

همه اسباب حشمت بود حاصل

غلامی بود پیش رو، عزیزش

نبود از مال و زر کم، هیچ چیزش

پرستاری ش را بی صبر و آرام

کنیزان دل آشوب دل آرای

پی خدمتگری ننشسته از پای