بدو گفتی که: «ای مقصود جانم!

به عرض او رسانیدی غم خویش

ز ناله چنگ محنت ساز کردی

سرود بی خودی آغاز کردی

به مصر از خویشتن دادی نشان ام

عزیز مصر گفتی خویش را نام

عزیزی روزیت بادا! سرانجام!