ز کنعان ماه کنعان را بیاریم

به سر می برد از این سان روزگاری

به ره می داشت چشم انتظاری

بیا جامی! که همت برگماریم

زلیخا با دلی امیدوارست

نظر بر شاهراه انتظارست

ز حد بگذشت درد انتظارش